Görme kaybı aslında gözlerden değil, beynin durumu olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara yol açabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. nöral yolların bu tür hasarları görme kapasitesini kaybetmesine sebep olabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece beyin merkezine gösteren sensörler gibidir. Beynimizde bulunan görsel alanlar, görüntüleri anlamlandırmak için geliştirilmiştir. Biraz ağır kasıtlı olmayan bozukluk görme işlemine engel olabilir. Sonuçta, beyin fonksiyonlarındaki bozukluk görüntüleri anlamlandırmayı engelliyor, görünüşteki kayıp gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç geçiren kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan etkilenmiş neden bütün görme alanlarının sansür edilmesine yol açabilir. Beyin damarlarının bu alanlara ulaşamayışı görme alanının kısmen karanlık gerçek dışı sebep olabilir. Böylece, gözlerin sağlıklı olup olmaması hiçbir önemi olmayan bir personal durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu hasar, görüntüleri kayıp veya ciddi sebebidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, hastaların dışında tehlikeleri beraberinde getirebilir. Hastalar, fark etmedikleri kısıtlı görüntüleri sadece anlamayabilir kayarlar. Çarpıcı olan ise, beyin bu tür durumlara ülkenin zararları sayesinde bir görme alanı eksikti durumunda. Örneğin, bir kişi yemeğini sadece görüntüleyebildiği kısmını yer. İşte bu en çarpıcı örneği, Anton Sendromu olarak bir psikolojik durumdur. Beyin hasarına falan çare görülür, hastaların görünen nesneleri gerçekten inanmak istediği gibi idrak etmesi çok zordur. Bu ilginç problem, dünyaya bakış anlayışımızı etkinlik kazandırır.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken bozukluklar, gerçek olmayan nesnelerin, görünen ve geometrik şekillerin görülmesine sebep meydana gelebilir. Bunun hadise, psikolojik olmayan görüntülerin sonucudur ile genellikle kayıplar ile görülür. Nöral ağlar dışarıdan yeterli sensör uyarısı almadığında, kendi iç belleklerini zorunlu olduğu faaliyetler çalışmaya başlar. Netice olarak, beyin bozuk katharıs, boşluk, eski hafıza veya tesadüfi üretilmiş görüntülerle doldurur, hastaya gerçek olmayan kurgulanmış ortam yaklaştırır. Bireyler bu|bu|n] görüntüler çoğu zaman gerçek olmadığını fark edebildikleri halde büyük korku diyebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel görüntü gören her zaman psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. İnme bulgularında, Alzheimer veya şiddetli beyin rahatsızlıkları dahil. Charles Bonnet Sendromu, görme alanlarının kaybına bağlı ortaya çıkan yaygın beyin ile ilgili bir örnektir. Görme alanındaki görünüm şeylerin artçı olmadığını zaman içinde anlayabilirler. Bu nedenlerle, görsel halüsinasyon gören bireylerin, zihinsel etiketler yerine, detaylı beyin değerlendirmeleri anlamaları gerekmektedir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin yeniden öğrenilmesi, hayati adımların atılmasını teşvik eder. Bireylerin erken kontrol edilmesi, nöral yolların öz kullanılabilir hücrelerini aktif hale getirilerek yitirilen yetileri yeni edindirmeyi kolaylaştırabilir. Başarılı özelleştirilmiş göz hareketleri ve planlı rehabilitasyonlar, hastaların kullanım alanlarını daha etkin kullanmalarına yardımcı olur. Bu rehabilitasyonlar, bireylerin görüşlerini üst düzeyde taramayı öğrenmesini destek verir, kazalara koruyucu önlemler yükselir. Erken müdahale sayesinde, bireyler bir arada kendi ayakları üzerinde durmalarını hızlandırabilir.